Zeekajakvakantie Wales

Een 6-tal enthousiaste kajakkers van de Groninger Kanovereniging trok in mei 2013 naar de kust van Wales voor een zeekajak vakantie. Rik van Westen heeft hun ervaringen opgetekend.

Deelnemers: Gerard Tel, Lianna van der Pol, Peter Hondebrink, Jan Schulte, David Kippens en Rick van Westen (tekst en foto's)

Donderdag 24 mei was het dan, voor ons, Lianna en ondergetekende, eindelijk zover. Op naar Wales! Via Hoek van Holland, P&O Ferries, een nachtelijke overtocht waardoor wij gerieflijk aankwamen in Kingston upon Hull, alwaar de wind (rond 7 bft) de voetgangers dwong het schip via het autodek te verlaten. ’s Avonds in de Liverpool Arms in Beaumaire gegeten en geslapen. De volgende dag, zaterdag, wachten op de anderen, Gerard, Peter, Jan en David, onze gast bij deze GKV reis. De heren hebben vrijdagavond, voordat zij de boot namen, bij Gerard in Barendrecht gegeten. Helaas was het zaterdag druk in Wales, dus het duurde tot later in de middag voordat zij de Menai Strait konden gaan verkennen, waar wij al om 13:00 in waren gegaan. Na een warme begroeting samen nog de Menai Strait op, waar de stroming al rustiger was geworden. Na een rolletje en boten opladen wederom gegeten in de Liverpool Arms, waarna koers werd gezet naar de Angelsey camping, waar wij de Gogarth Dorm hadden gehuurd, voor de eerste week.

Menai Bridge

Menai Bridge

Zondag was het tijd om een rondje Holy Island te gaan doen, een dikke 35 kilometer, vanaf Port Dafarch tegen de wijzers van de klok in. Het weer hield zich prima, rustige wind 3 a 4, beetje zon, prima. Via het Roscolyn Beacon en de Cymryan Bay het water tussen Holy Island en Angelsey in, onder de Four Miles Bridge en dan ook nog de Death Stop door. Heel apart is het dat een groot meer zich hier vormt met aan beide zijden een relatief kleine doorgang, waardoor zich een heftige getijdestroom ontwikkelt, beide kanten op. Hier komt Lianna door de opening, waar wij een half uurtje voor hebben moeten pauzeren, alvorens het mogelijk was erdoorheen te schieten.

Death Stop

Death Stop

Na de haven van Holyhead was het niet meer mogelijk ergens makkelijk aan te landen, dus betekende dit via de North en South Stack terug naar Port Dafarch, maar niet voor wij nog in de Parliament Cave, net onder de North Stack, pauze hebben gehouden, op dekeien. Na een rolletje de boten opgebonden en retour camping.

Maandag werd een pauzedag, daar de wind boven de GKV-grens van 6 bft, dus tijd voor iets anders. De tijd werd opgevuld met een bezoek aan het Maritiem Museum van Holyhead, de fabriek van Nigel Dennis, alwaar oa de Explorer en Romany vandaan komen. Hier werd ook wat polyester reparatiemateriaal gehaald om het zitje van de Sirius van David te repareren. Ook werd de winkel van Valley nog bezocht, waar Gerard zijn ter ziele gegane camera kon vervangen van een echte GoPro, waar wij de rest van de vakantie door zijn vastgelegd.

Dinsdag zou de dag van de Skerries worden. Iedere tocht mocht worden geleid door een van ons, vandaag Peter, nadat Lianna de zondag had verzorgd. Vanuit Port Tywyn Mawr eerst een stukje de Ierse Zee op waar wij de stroming oppikten richting het eiland. Daar de stroom tot een 8 knp kan oplopen tijdens springtij, is het zaak de aanrijrichting een beetje uit te kienen, voor je het weet schiet je de Skerries voorbij. Gelukkig  kwamen wij perfect op de Skerries aan. Punt is hier wel dat de boten omhoog gesleept moeten worden, want een strandje is hier niet aanwezig. Wel een nieuwsgierige zeehond.

Zeehond

Zeehond

Geluksvogels

De geluksvogels

Het regenbuitje waaide over en het werd mooi weer voor de terugtocht, in de zon en rockhoppend.

De woensdag en de donderdag zouden onder leiding van Phil Clegg, een plaatselijk bekende gids, de uitstapjes worden naar dé Penrhyn Mawr. Dit zijn tidal races, welke ongeveer een negental uren staan aan de oostzijde van Holy Island, onder de South Stack en alleen bij de vloedstroom. Na een rustig begin, voor ons, even oefenen in het aansnijden van een keerwater en in de Chicken Run spelen, gingen we door naar de grotere walsen. Chicken Run is ietsje oneerbiedig, daar de stroom niet groot is, maar wel snel. David vond het nodig beide bladen van zijn Landell te halveren.  De pauzes werden benut voor het onderwijzen van theorie. Zowel de theorie als de praktijk werden als bijzonder leerzaam ervaren.

Vrijdag werd benut om de boten weer op te kalefateren:

Kalefateren

Hoewel, ook om even te genieten in de zon. Jan heeft een lange wandeling gemaakt op zijn laatste middag. ’s Avonds heeft hij de trein naar Manchester genomen om de volgende dag terug te vliegen naar Nederland.

Zaterdag werd gebruikt om wat van Wales op het land te bezichtigen. Via enkele leuke plaatsjes, waaronder Broad Haven en Little Haven hebben we in Fishguard gegeten, waarna koers werd gezet naar White Sand Beach om zondag de eerste ronding van Ramsey Island te doen. Dit via de South Bishop. Rond 13:00 kwamen wij net boven de Bitches aan voor een lunch. Door de RSPB, de Engelse vogelbescherming, is dit een gepermitteerde plek om te pauzeren. Gerard was hier eerder geweest en wist een manier om voorin de eerste wals te komen om daar te kunnen blijven liggen walsen. Aldus werd het een drietal dagen genieten en zwoegen om net zo gemakkelijk voorin te komen en te blijven als Gerard.

The Bitches

Bitches

De Bitches van bovenaf:

The Bitches

Dus, woensdag op naar Martin’s Haven. Dit om de Jack Sound te verkennen, een stroom tussen Skomer Island en het Engelse vasteland. ’s Avonds grepen Gerard, Peter en Lianna de gelegenheid om een avondtocht te maken richting Stack Rocks. David en ik begrepen de verplichtingen en gingen boodschappen doen voor de volgende dagen.

Donderdag hebben wij Skomer en Skokholm Island gerond en op Albion Sands gepauzeerd. Dit is een plekje met prachtige grote keien en een brandingachtige golfslag. Dus zowel aanlanden als vertrekken ging niet zonder slag of stoot. Maar ach, wie hier vaart, kan ook wat, nietwaar?

Papagaaiduikers

Boven Skomer Island is het water bezaaid met Puffins, papagaaiduikers.

Vrijdag vonden wij het een goed idee, eerst een lange wandeling te maken, rond 14:00 eten en onze, werkelijk grandioze 2 weken, af te ronden met een avondtocht.

Groepswandeling

De groepswandeling werd halverwege opgesplitst door verschillende interesses, maar binnen 5 minuten nadat de eerste was teruggekeerd op de camping was de groep alweer compleet. De avondtocht, mede door het ontbreken van wind, was onvergetelijk in de avondzon.

Zaterdagochtend

Zaterdagochtend was het voor Gerard, Peter en David tijd om terug te gaan keren naar Nederland. Wij mochten nog even langer genieten van dit prachtige land. Helaas, aan alles komt een eind. Maar de herinneringen zijn opgeslagen, de ervaringen opgedaan en tezamen met de mooie foto’s en filmpjes is deze vakantie onvergetelijk geworden.